{"id":107,"date":"2019-12-04T10:50:13","date_gmt":"2019-12-04T09:50:13","guid":{"rendered":"https:\/\/dejeugd.tv\/?p=107"},"modified":"2019-12-04T10:50:16","modified_gmt":"2019-12-04T09:50:16","slug":"een-normale-dag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dejeugd.tv\/?p=107","title":{"rendered":"Een normale dag"},"content":{"rendered":"\n<p>De wekker gaat en een nieuwe dag begint.\u00a0Zes uur lang naar school.\u00a0Aan het begin van de dag beginnen tientallen studenten met de ochtendspits van het openbaar vervoer. En niemand gunt iemand een lach. Het is wel altijd een dode boel in de trein. Je kan beter zeggen\u00a0dat\u00a0de ochtendzombies\u00a0weer naar school\u00a0gaan. Dan na een tijdje van duwen,\u00a0trekken\u00a0en\u00a0squishen\u00a0is de dag dan eindelijk begonnen.\u00a0\u00a0 <\/p>\n\n\n\n<p>Half negen, het eerste uur begint. Je kan wel zeggen dat het eerste uur meestal een hel&nbsp;is. Je merkt wel dat leraar en leerling totaal nog niet wakker&nbsp;zijn. Maar ja,&nbsp;wat kan je&nbsp;van ze&nbsp;verwachten en dan de standaard irritatie van de leraren die wachten tot de laatkomers komen.&nbsp;Weer een standaard begin van de dag.&nbsp;De lessen zijn meestal interessant,&nbsp;maar op een saaie&nbsp;manier gebracht.&nbsp;Daaraan te danken gaan zo de dag langzaam voorbij en zijn de ogen alleen maar gericht op de grote vriend \u201cde klok\u201d.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>De hoogte punt van elke dag is dan&nbsp;wel&nbsp;de&nbsp;middagpauze, of toch niet. Iedereen zit te praten maar wakker zijn ze niet. En als je lang genoeg luistert zijn de gesprekken&nbsp;alleen maar&nbsp;over koetjes en kalfjes. De helft van de studenten&nbsp;in de kantine&nbsp;kijken&nbsp;alleen maar&nbsp;op de klok&nbsp;en wachten wanneer&nbsp;ze weer kunnen beginnen met de les. Dan bedenk ik mij altijd,&nbsp;zijn leraren ook zo. Dat ze naar de klok kijken tot ze weer de les beginnen of zitten ze gezellig te kletsen.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Dan begint de tweede helft van de dag. En dan heb je studenten die wakker zijn of al zit te wachten of ze naar huis kunnen gaan. De lessen blijven langzaam door gaan en ze worden bijna nooit&nbsp;interessant. Langzaam kan je zien dat alle lessen op elkaar gaan lijken.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Alle lessen&nbsp;zijn&nbsp;de opbouw gewoon hetzelfde. Je luistert, je gaat aan de opdracht en de les is over. En als&nbsp;dan eindelijk&nbsp;de laatste bel is geslagen gaat elke student weer terug naar het avontuur van het openbaarvervoer en dan&nbsp;vingers gekruist dat je op tijd weer thuis ben.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Eigenlijk als je zo bekijkt is school maar iets raars. Je leert iets van mensen waar van je denk dat ze het alleen maar voor het geld doen. En soms\u00a0is het\u00a0zo onduidelijk dat\u00a0je soms niet meer begrijp\u00a0waarom je eigenlijk nog naar school gaat (snap je die zin nog?).\u00a0Misschien moet het schoolsysteem gewoon helemaal\u00a0vernieuwd\u00a0worden\u00a0waardoor alles nog een beetje interessant\u00a0wordt\u00a0want op sommige dagen denk ik zelf dat ik mijn tijd hier aan het verdoen ben.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n<p>Artikel: Michelle Fr\u00fchling<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De wekker gaat en een nieuwe dag begint.\u00a0Zes uur lang naar school.\u00a0Aan het begin van de dag beginnen tientallen studenten met de ochtendspits van het openbaar vervoer. En niemand gunt iemand een lach. Het is wel altijd een dode boel in de trein. Je kan beter zeggen\u00a0dat\u00a0de ochtendzombies\u00a0weer naar school\u00a0gaan. Dan na een tijdje van duwen,\u00a0trekken\u00a0en\u00a0squishen\u00a0is de dag dan eindelijk begonnen.\u00a0\u00a0 Half negen, het eerste uur begint. Je kan wel zeggen dat het eerste uur meestal een hel&nbsp;is. Je merkt wel dat leraar en leerling totaal nog niet wakker&nbsp;zijn. Maar ja,&nbsp;wat kan je&nbsp;van ze&nbsp;verwachten en dan de standaard irritatie van de leraren die wachten tot de laatkomers komen.&nbsp;Weer een standaard begin van de dag.&nbsp;De lessen zijn meestal interessant,&nbsp;maar op een saaie&nbsp;manier gebracht.&nbsp;Daaraan te danken gaan zo de dag langzaam voorbij en zijn de ogen alleen maar gericht op de grote vriend \u201cde klok\u201d.&nbsp;&nbsp; De hoogte punt van elke dag is dan&nbsp;wel&nbsp;de&nbsp;middagpauze, of toch niet. Iedereen zit te praten maar wakker zijn ze niet. En als je lang genoeg luistert zijn de gesprekken&nbsp;alleen maar&nbsp;over koetjes en kalfjes. De helft van de studenten&nbsp;in de kantine&nbsp;kijken&nbsp;alleen maar&nbsp;op de klok&nbsp;en wachten wanneer&nbsp;ze weer kunnen beginnen met de les. Dan bedenk ik mij altijd,&nbsp;zijn leraren ook zo. Dat ze naar de klok kijken tot ze weer de les beginnen of zitten ze gezellig te kletsen.&nbsp;&nbsp; Dan begint de tweede helft van de dag. En dan heb je studenten die wakker zijn of al zit te wachten of ze naar huis kunnen gaan. De lessen blijven langzaam door gaan en ze worden bijna nooit&nbsp;interessant. Langzaam kan je zien dat alle lessen op elkaar gaan lijken.&nbsp;&nbsp; Alle lessen&nbsp;zijn&nbsp;de opbouw gewoon hetzelfde. Je luistert, je gaat aan de opdracht en de les is over. En als&nbsp;dan eindelijk&nbsp;de laatste bel is geslagen gaat elke student weer terug naar het avontuur van het openbaarvervoer en dan&nbsp;vingers gekruist dat je op tijd weer thuis ben.&nbsp;&nbsp; Eigenlijk als je zo bekijkt is school maar iets raars. Je leert iets van mensen waar van je denk dat ze het alleen maar voor het geld doen. En soms\u00a0is het\u00a0zo onduidelijk dat\u00a0je soms niet meer begrijp\u00a0waarom je eigenlijk nog naar school gaat (snap je die zin nog?).\u00a0Misschien moet het schoolsysteem gewoon helemaal\u00a0vernieuwd\u00a0worden\u00a0waardoor alles nog een beetje interessant\u00a0wordt\u00a0want op sommige dagen denk ik zelf dat ik mijn tijd hier aan het verdoen ben.\u00a0\u00a0 Artikel: Michelle Fr\u00fchling<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/107"}],"collection":[{"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=107"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/107\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":110,"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/107\/revisions\/110"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=107"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=107"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/dejeugd.tv\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=107"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}